Εμείς οι δυο η φίλη

Αγαπημένη μου
Αφού είσαι δική μου λέω να αφήσω τις τυπικότητες και τα κλισέ, άλλωστε ποτέ δεν τα συμπάθησα ιδιαίτερα ακόμα και αν τα λέω η ίδια. Είσαι η πρώτη φίλη που έχω μετά από σχεδόν μια ζωή, έστω μισή όμως ξέρεις πως είναι η καθημερινότητα. Δώδεκα χρόνια είναι αρκετά. Ακόμα και τα δέκα από την τελευταία περιστασιακή μου φιλία που χάνεται και φεύγει ανάλογα το καιρό, τις καταστάσεις και τα χρόνια.

Χαίρομαι που είσαι εδώ και που η σχέση μας βασίζεται σε κάποια αποκλειστικότητα. Ήμουν ανέκαθεν νομίζω κτητική οπότε το να γίνεις φίλη μου φαντάζομαι με το πέρασμα του χρόνου έγινε μονόδρομος. Δεν θέλω να ανησυχείς – αν και δεν με νοιάζει ιδιαίτερα εφόσον είσαι δική μου – με τα χρόνια έχω βελτιώσει θεαματικά αυτό μου το κουσούρι. Μπορεί και όχι βέβαια αλλά είπαμε, δεν είναι για να σε απασχολεί, εκεί που σε έχω κρυμμένη δεν νομίζω να σε βρει και κανείς.

Να είναι βασανιστικό να ακούς συνέχεια τις σκέψεις των άλλων; Εγώ σε εκείνους τους περασμένους αιώνες που σου ανέφερα, ήμουν εσύ. “Έχεις προβλήματα Νικολέτα; Αδιάφορο μου είναι ας πούμε λίγο τα δικά μου και αν μείνει χρόνος μου λες κι εσύ” άκουγα μια φωνή να λέει στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου. Λες να ήσουν εσύ; Ποτέ δεν το είχα ψάξει περισσότερο αλλά και τι να μου πεις κι εσύ από εκεί που είσαι. Ξέρεις τι λέω; Να το πάρουμε ως δεδομένο.

Το να υπάρχει μια οικειότητα με τον άλλον, ειδικά όταν μιλάς στη φίλη σου, νομίζω είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Και ο χρόνος φέρνει οικειότητα. Τουλάχιστον σε όσους δεν φέρνει διάλυση. Τελικά είμαστε σε καλύτερη μοίρα από ότι είχα αρχίσει να πιστεύω. Τώρα μπορώ να ξέρω πως θα είμαι ο εαυτός μου χωρίς να με κρίνεις. Δεν θα με κρίνεις , έτσι; Τι ρωτάω τώρα. Ότι θέλω εγώ θα κάνεις, είσαι δική μου είπαμε. Έχω ένα θέμα συγκέντρωσης, δεν ξέρω αν το θυμάσαι ή δεν το πρόσεξες ποτέ. (οικειότητα, κάτι πρέπει να ξέρεις κι εσύ γιατί στο τέλος θα νομίζουν δεν είμαστε φίλες.)

Ξέρω πως είπα ότι δεν μου αρέσουν τα κλισέ αλλά ξέρεις τι ιδέα μου ήρθε τώρα; Όλα τα ζευγάρια που σέβονται τον εαυτό τους, ακόμα και τα φιλικά ξεκόλλα, έχουν δικό τους τραγούδι. Εντάξει πιο κλισέ πεθαίνεις, I know my friend, όμως ξέρω πως θα μείνει μεταξύ μας. Τώρα θα πρέπει να σκεφτούμε κάτι όμως για να είμαι ειλικρινής δεν θα πρότεινα τίποτα που δεν θα είχα ήδη την απάντηση. Σκεφτόμουν που λες κάτι από kings of leon, όταν θα ακούω ας πούμε “You know that I could use somebody, Someone like you” θα σκέφτομαι τη φίλη μου. Ρομαντικό μεν αλλά ας αφεθούμε λίγο στη μαγεία της φύσης που συναντάει τη ψυχολογία της ύλης. Χιλιοειπωμένο κι αυτό αλλά δε βαριέσαι.

Λίγο σάστισα τώρα.

Παλιά πες με ανώριμη, ρομαντική (ξανά ο ρομαντισμός στη μέση αρχίσω και φοβάμαι) συνήθιζα να φωνάζω τη φίλη, “φίλη μου”. Σωστά καταλαβαίνεις, αν είχες δει μια ηλίθια να φωνάζει από μακριά “που είσαι φίλη μου;;;” ήρθε η ώρα να το ομολογήσω, ήμουν εγώ. Τώρα όμως είναι αλλιώς. Σύζυγος, μαμά, blogger σε διαλείμματα, μπήκε και το τρια μπροστά στην ηλικία, συμμετέχω ακόμα και στις συνελεύσεις του σχολείου. Όσο να πεις όλα αυτά υποδηλώνουν ένα status, όχι στο facebook μη με φρικάρεις τώρα είσαι δική μου και δεν μπορεί να πέρασε από το μυαλό σου. Δεν μπορώ να σε φωνάζω φίλη μου, τι θα πει ο κόσμος; (ναι έφτασα σε αυτή την ηλικία πια).

Πρέπει επειγόντως να σου βρω κάποιο όνομα και δεν τα πάω καθόλου καλά με αυτά. Σκέψου όταν ήμουν έγκυος φώναζα το μωρό μικρό γαμήδι, έχει τραβήξει κι αυτός τα δικά του μη νομίζεις. Αυτό είναι κάτι που θέλει περισσότερη σκέψη και σίγουρα όχι από εμένα γιατί όπως είπα δεν τα πάω καθόλου καλά με τα ονόματα.

Όσο γράφω έχω αρχίσει να σκέφτομαι πως όλο αυτό μου μοιάζει λίγο με σημάδια διχασμένης προσωπικότητας.

Αν αρχίσεις να μου απαντάς κιόλας νομίζω θα πρέπει να επισκεφτώ ξανά την νευρολόγο και να τις τρίψω τα πτυχία στη μούρη που μου βρήκε μόνο δυσθυμία. Είμαι και στη φάση που έκοψα τα χάπια και αρχίζω να πιστεύω πως άρχισε να εκδηλώνεται ο καταπιεσμένος μου εαυτός. Αλλά ποιος θα μας κρίνει; Ο καθένας με τη διαταραχούλα του σε αυτό το κόσμο, εμείς θα κάναμε τη διαφορά; Ούτε καν.

Τώρα που το θυμήθηκα να στο πω. Επειδή είσαι εγώ τότε στην εποχή των δικών μου παγετώνων θέλω να ξέρεις κάτι. Δεν μπορώ τα πολλά πολλά πια. Δεν θέλω να έχεις την εντύπωση πως θα είμαστε αυτοκόλλητες γιατί μαζί με όλα τα άλλα όταν πιέζομαι έχω και μια τάση να πνίγομαι πια. Όποτε θέλω εγώ, επειδή είσαι εγώ όταν δεν ήσουν ακόμα φίλη μου, θα σε ξυπνάω. Δεν μπορώ να σε έχω και ανάγκη κάθε τρεις και λίγο γιατί η καθημερινότητα είναι σκληρή και σε αυτή δεν χωράνε πολλοί. Με το ζόρι τα βγάζω πέρα με εμένα, σκέψου να ξυπνήσω κι εσένα για τα καλά τι θα γίνει.

Δεν θέλω να ανησυχείς γι αυτό, εγώ δεν ξεχνάω.

Μπορώ να θυμηθώ πως κολυμπούσα στη μήτρα της μάνας μου αν χρειαστεί, είμαι μια κατάσταση Σφακιανάκη σε τέτοια. Θα επιστρέφω. Δεν θέλω γκρίνιες και παράπονα. Αν ήθελες μπορούσες να ζητήσεις τη φιλία μου νωρίτερα όταν ακόμα πίστευα σε νεράιδες και όμορφα παραμύθια και μπορούσε κάπως να σωθεί η κατάσταση. Τα θέλαμε και τα πάθαμε κι οι δυο μαζί. Για να δεις πως είναι να εμπιστεύεσαι την ψυχή σου στα λάθος άτομα. Είμαστε οι επιλογές μας φίλη μου. Να το πάλι το φίλη μου. Πρέπει να σου βρω ένα όνομα, το ξαναείπα;

Όλα θα πάνε καλά, θα δεις.

Τόσα χρόνια δεν είχα ανάγκη κανένα, εσύ γιατί να έχεις εμένα;

Σε χαιρετώ.
Μια φανταστική σου φίλη.

– με κάθε έννοια, να τα λέμε κι αυτά –

(Visited 103 times, 1 visits today)

10 Comments

  1. Avatar ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ 5 Φεβρουαρίου 2021 at 1:04 πμ

    Προσπαθώ με μεγάλο σεβασμό να βρω τα πατήματα αυτού του μονόλογου. Αυτής της αναζήτησης. Κάποιο άλλο πρόσωπο. Κάποια άλλη μορφή. Φανταστική ίσως; Υπαρκτή ίσως;
    Σε κάθε περίπτωση εγώ το προσεγγίζω σαν αναζήτηση, υπαρξιακή. Με έντονα στοιχεία. Μια εσωτερική ανάγκη.
    Καλησπέρα σου Νικολέτα μου.
    Πάντα σαν πιάνεις το πληκτρολόγιο ξέρω ότι κάτι όμορφο και ποιοτικό θα διαβάσω.

    Reply
    1. Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου 5 Φεβρουαρίου 2021 at 1:11 πμ

      Κάποια μορφή.. δύσκολα θαρρώ αφού αυτή μου η φίλη είναι φανταστική.
      Ξέρεις, είμαι σε μια ηλικία και μια κατάσταση που μπορώ να γράφω χωρίς ενοχές ή σκέψεις για το πως θα προσεγγίσει κάποιος κάτι.
      Το γράμμα αυτό γράφτηκε όχι με πόνο ή θυμό, ούτε καν με νοσταλγία για μια σχέση που πια δεν υπάρχει στο μυαλό μου.
      Δεν με ενοχλεί να πω ξέρεις, είμαι αυτή και μπορείς να με δεις. Άλλωστε για εμένα το blogging έχει άμεση σχέση με το να εκθέτεις κομμάτια του εαυτού σου που διαφορετικά δεν θα το έκανες ή και να το έκανες δεν θα το έκανες με ίδιο τρόπο.

      Πάτημα λοιπόν άμεσα δεν υπάρχει. Η απουσία φιλίας στη ζωή μου είναι κάτι που πλέον δεν με ενοχλεί γι’ αυτό ίσως μπορώ και παίζω μαζί της.

      Σε ευχαριστώ, ελπίζω να βοήθησα να καταλάβεις λίγο περισσότερο ή να σε μπέρδεψα τουλάχιστον χειρότερα! 😀
      Την καλησπέρα μου!

      Reply
  2. Avatar Butterfly 5 Φεβρουαρίου 2021 at 8:28 πμ

    Κοίτα τώρα να δεις πως γίνεται μια τόσο σοβαρή εξομολόγηση μέσα απο το χιουμορ. Βλέπεις, τυπακια σαν εσενα (κι εμένα) έχουν το χιουμορ και τον αυτοσαρκασμό μέσο επιβίωσης.
    Πολυ ευαίσθητη και πολυ αυτοβιογραφικη η ανάρτηση σου, θέλει κότσια να γράψεις κάτι τόσο δικό σου!
    Όσο σε γνωρίζω τόσο σ αγαπάω και τόσο αναρωτιέμαι γιατί δε σε γνώρισα νωρίτερα.
    Υ. Γ. Μην ξανακουσω το 3 μπροστά στην ηλικία, να σε δω στο 4 τι θα κάνεις…
    Υ. Γ. 2 Έλιωσα με το μικρό γαμηδι, χτυπιόμουν μόνη μου!

    Reply
    1. Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου 5 Φεβρουαρίου 2021 at 10:29 μμ

      Σε εσένα δεν έχω να πω πολλά.
      Ξέρω και είσαι από τους λίγους ανθρώπους που πιστεύω πως με καταλαβαίνεις ουσιαστικά.
      Το ξέρεις πως είναι αμοιβαίο. <3

      υ.γ. ελπίζω εκείνος όταν το δει σε λίγα χρόνια στο παιδικό λεύκωμα που κάπου έχω αφήσει μισοτελειωμένο να γελάσει εξίσου και να μην χάσει πάσα ιδέα!

      Reply
  3. Avatar Anna Flo 5 Φεβρουαρίου 2021 at 10:39 πμ

    Ένα γράμμα σε μια φίλη που δεν υπάρχει; Μήπως υπάρχει και είναι ο άλλος σου εαυτός; Αυτός που μας ξέρει καλύτερα από όλους και που αν είμαστε θαραλλέοι τον βγάζουμε από την αφάνεια όπως κάνεις εσύ…
    Ξέρεις, τη φιλία τη θεωρώ θείο δώρο και τόσο σπάνιο -έτσι πιστεύω-. Αλλά θαυμάζω τους ανθρώπους που δεν τους λείπει όταν δεν την έχουν βρει. Αυτό σημαίνει ότι τα πάνε καλά πολύ καλά μάλιστα με τον εαυτό τους. Γιατί η πρώτη φανταστική φιλία είναι ο εαυτός μας, τι όχι; Ναι για δες το, αν γνωρίζουμε καλά τον εαυτό μας τότε έχουμε βρει τη φίλη που θέλουμε…
    Καλή σου μέρα Νικολέτα μου

    Reply
    1. Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου 5 Φεβρουαρίου 2021 at 10:27 μμ

      Μήπως να είναι αυτό; Έχουμε άλλο εαυτό; Δεν ξέρω τι να πιστέψω.
      Είναι δώρο, ξέρω πως πια δεν είναι κάτι που θα είχα ανάγκη όπως παλιότερα αλλά μπορώ να καταλάβω πως στα χρόνια που πέρασαν είναι κάτι που κι εγώ το πίστευα εξίσου.
      Μεγαλώνοντας έχω απομυθοποιήσει πολλά, ίσως κι εκείνα που δεν θα ήθελα. Ίσως από άμυνα; Ίσως.

      Σε ευχαριστώ Άννα μου, από καρδιάς!

      Reply
  4. Avatar ainafets 5 Φεβρουαρίου 2021 at 2:08 μμ

    Πες Νικολέτα:
    “Είμαι εσύ”.

    «Σιωπή- σκέψη-και φωνή
    ο ήχος της μουσικής
    που έρχεται από μια φλογέρα…

    Εσύ ο ένας σ’ όλα
    πες ποιος είμαι
    πες είμαι εσύ».

    «Ο ανεκπλήρωτος πόθος δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά μόνο στην Αγάπη». Ρουμί.

    «Η ποίηση του Ρουμί είναι σαν μια μεταξωτή κλωστή που σαν καλός τεχνίτης μετατρέπεται σ΄ένα περσικό χαλί».

    ΑΦιλάκια από μια μη φανταστική φίλη!

    Reply
  5. Avatar Marina Tsardakli 7 Φεβρουαρίου 2021 at 10:35 πμ

    H φιλία είναι κάτι που στις μέρες μας έχει ευτελισθεί και αλλάξει έννοια, θυμίζοντας κάτι περισσότερο σε γνωστούς.
    Η πρώτη φιλία που πρέπει να μας αφορά ωστόσο, είναι αυτή με τον εαυτό μας. Κάτι που συχνά παραβλέπουμε μιας και δεν είναι σικ, ούτε της μοδός.
    Νικολέτα μου, το γράμμα σου, ακόμα και μέσα από το χιούμορ με το οποίο εκφράζεται, κρύβει μια ευαισθησία και μια εσωτερικότητα.
    Σε ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας. Είναι αυτή η αλήθεια, που εκφράζουμε, που κάνει το blogging σημαντικό!
    Σου στέλνω γλυκό φιλί!

    Reply
    1. Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου 7 Φεβρουαρίου 2021 at 11:37 μμ

      Συμφωνώ Μαρίνα μου, το να κάνουμε φίλο τον εαυτό μας είναι νομίζω προϋπόθεση για να μπορέσεις και να έχεις μια ουσιαστική φιλία από εκεί και πέρα.
      Απλώς άλλοι είναι πιο τυχεροί και άλλοι όχι.
      Εγώ σε ευχαριστώ <3

      Reply

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *