Έρωτας χωρίς τελειωμό

Στο μπαλκόνι ενός σπιτιού κάπου στο κέντρο της Αθήνας, φωτισμένο με το λιγοστό φως των κεριών και υπό τους ήχους τζαζ κομματιών, η Αφροδίτη περιμένει τον Αχιλλέα καρτερικά φορώντας ένα δαντελένιο φόρεμα και έχοντας  τα μαλλιά της πιασμένα ελαφρά. Ήταν φανερό πως ο έρωτας της περίμενε καρτερικά να εκδηλωθεί.

Ο Αχιλλέας επιστρέφει και ακολουθεί τη μουσική διαδρομή.

Την αγγίζει στους ώμους δίνοντας της ένα φιλί στο λαιμό.  Αχιλλέας : Πέρασαν ήδη δυο εβδομάδες χωρίς να γευτώ την γλυκιά αίσθηση από τα φιλιά σου, τα χάδια, τους ψιθύρους στο σκοτάδι όταν γίνεσαι δική μου…της είπε και κατέβασε τις τιράντες από το φόρεμα της αργά και βασανιστικά.

Γύρισε και τον κοίταξε βαθιά στα μάτια λύνοντας τα μαλλιά της και αφήνοντας τα να πέσουν στους ώμους.

Αφροδίτη : Δυο εβδομάδες χωρίς να δω τα μάτια σου. Τα μάτια σου αυτά που κάθε φορά με παρασύρουν σε μια θάλασσα ηδονής, συναισθημάτων, αισθήσεων, γεύσεων. Πέρασαν δυο εβδομάδες και είναι σαν να πέρασα μήνες μακριά σου, του είπε και άφησε το κορμί της να αποκαλυφθεί μπροστά του.

Άρχισε να τον φιλάει υψώνοντας τα χείλη της δίπλα στο αυτί του.
Αφροδίτη : Κάθε πρωί σηκωνόμουν και είχα την αίσθηση ότι ξυπνάς δίπλα μου. Στο  μυαλό μου γυρνούσαν οι μέρες που για καλημέρα, εσύ με έκανες δική σου και ο έρωτας μας δεν είχε γυρισμό. Και η καρδιά, άνθιζε με το σώμα μου.

Του ψιθύρισε και το σώμα της κόλλησε επάνω του.

Αχιλλέας : Πέρασαν μονάχα δυο εβδομάδες και ήταν τόσο, μα τόσο βασανιστικό.Ψέλλισε και την πήρε στα χέρια του οδηγώντας την στο εσωτερικό του σπιτιού, ακουμπώντας την στον πάγκο.  Εκείνη τύλιξε τα πόδια της γύρω του και συνέχισε να τον αποπλανεί χωρίς δισταγμό. Καθώς τον φιλούσε και ξεκούμπωνε το πουκάμισο του, τον κοίταξε για άλλη μια φορά στα μάτια.

Αφροδίτη : Τα βράδια… Τα βράδια εκείνα μου έλειπες πιο πολύ. Όλα τα βράδια που γυρνούσα σπίτι, κοιτούσα με αγωνία μήπως σε βρω. Μήπως στεκόσουν πίσω απ’ την πόρτα να με τραβήξεις κοντά σου παρασύροντας με σε εκείνες τις ατελείωτες νύχτες πάθους. Τις νύχτες που έκανες τα πόδια μου να τρέμουν από την ανάγκη για τη σάρκα σου. Που η ηδονή ξεχείλιζε όπως τις στιγμές που τα κορμιά μας γίνονταν ένα, σαν έρωτας χωρίς τελειωμό.

Εκείνος μη μπορώντας πια να παίξει το παιχνίδι της παραδόθηκε στη θέα του κορμιού της. Την ξάπλωσε με λαχτάρα θέλοντας να απολαύσει κάθε εκατοστό του για κάθε στιγμή που βρέθηκε μακριά της.  Τίποτα πια δεν υπήρξε γύρω τους. Η μουσική χάθηκε, τα κεριά έσβησαν, τα πάντα θόλωσαν. Μόνο οι δυο τους έχοντας παραδοθεί στο κάλεσμα της σάρκας, αγκαλιασμένοι ως τις πρώτες πρωινές ώρες.


Δημοσιεύτηκε

https://cinefil-net.blogspot.com/2018/05/11-15.html

Και μην ξεχνάς,

Όταν το sex γίνεται παιχνίδι για δυο η κατάληξη μπορεί να είναι μοιραία.

(Visited 133 times, 1 visits today)

8 Comments

  1. ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ 9 Ιανουαρίου 2021 at 2:09 μμ

    Ένα εξαίρετο αφήγημα που φέρει την προσωπική σου υπογραφή. Την ποιότητά και την καθαρότητά της.
    Ένα αισθησιακό έντονα κείμενο που είχα την τιμή να φιλοξενηθεί στο κινηματογραφικό μου ιστότοπο “Σινεφίλ” στην θεματική παρουσίαση για το Σενάριο.
    Χαίρομαι που το διαβάζω ξανά εδώ ειλικρινά.
    Την καλησπέρα μου.

    Reply
  2. ainafets 9 Ιανουαρίου 2021 at 5:56 μμ

    Καλώς σε βρίσκω, στο ανανεωμένο νέο σου σπιτικό- εργαστήρι!
    Το σχόλιο είναι δοκιμαστικό γιατί μου ζητά ένα άλλο url από αυτό που βάζω παντού!

    ΑΦιλάκια!

    Reply
  3. ainafets 9 Ιανουαρίου 2021 at 6:01 μμ

    Α! Το πήρε χωρίς url! 😉
    Ήθελα να συμπληρώσω πως εύχομαι για το 2021, να στεριώσεις στο νέο blog και να μας δίνεις παρόμοια καλογραμμένα και ενδιαφέροντα κείμενα!
    Πάω τώρα να διαβάσω τα προηγούμενα!

    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς!

    ΥΓ: Τα γράμματα στον σχολιασμό είναι μικροσκοπικά και παιδεύουν τον σχολιαστή που χρειάζεται φακό!.

    Reply
    1. Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου 9 Ιανουαρίου 2021 at 10:58 μμ

      Εύχομαι να πιάσει η ευχή σου γιατί μετά βλέπω να μην μου ξαναμιλάς! χαχα
      Σε ευχαριστώ όπως και να χει!

      υ.γ. έγιναν κάποιες διορθώσεις και νομίζω πως τώρα είναι οκ!

      Reply
  4. Anna 11 Ιανουαρίου 2021 at 10:23 πμ

    Καλώς σε βρίσκω και ξαναθυμάμαι τα όμορφα κείμενά σου που ειλικρινά μου έλειψαν. Εύχομαι να ήλθες για να μείνεις… Θαυμάσιο το ”Δυο” σου και ο έρωτας πάντα είναι ο μόνος που εξαφανίζει ό,τι υπάρχει γύρω και μένει το ”ΔΥΟ” όπως πρέπει να μείνει.
    Καλημέρα Νικολέτα μου
    Χαίρομαι αφάνταστα για το νέο σου μπλογκ

    Reply
    1. Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου 12 Ιανουαρίου 2021 at 1:28 πμ

      Γλυκιά μου Άννα καλώς ήρθες, χαίρομαι που βρισκόμαστε και πάλι!
      Σε ευχαριστώ για τα όμορφα σου λόγια, σίγουρα σε ένα ξεκίνημα με τόσο αβέβαιο βήμα όπως νιώθω το δικό μου, χρειάζονται!

      Reply
  5. Pingback: Sex μετ' εμποδίων, όταν το πάθος ξυπνά κι εσύ κοιμάσαι - mindslab.gr

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *