Κοσμοθεωρία

Σήμερα έκανα μια αναδρομή στην παιδικότητα που ποτέ δεν έχασα. Σε στιγμές που στιγμάτισαν την αθώα παιδική ψυχούλα μου ΜΠΛΟΥΕΡΓΚ (για το κλισέ όχι για την ψυχούλα μου). Κοινώς με έκαναν να αποκτήσω κοσμοθεωρία. Comic, animation, κινούμενα σχέδια, τραγούδια και ταινίες που με έκαναν να αποκτήσω διαφορετική οπτική για την τέχνη, την ψυχαγωγία και τη ζωή γενικότερα. (πως τα λέω έτσι ο Τιτάνας) . Φυσικά θα τα μοιραστώ μαζί σας θέλετε δε θέλετε γιατί ξέρω ότι κατά βάθος θα σας αγγίξουν και γιατί είμαι γενναιόδωρος άνθρωπος και μου αρέσει να μοιράζομαι.

Ο θάνατος

Δύο ήταν οι θάνατοι που συγκλόνισαν το παιδικό μου σύμπαν. Βάρβαροι και σκληροί. Και οι δύο σου περνάνε το μήνυμα ότι οι γονείς θα έκαναν τα πάντα για το παιδί τους και σε μία τρυφερή ηλικία που οι γονείς είναι οι μεγαλύτεροι ήρωες σου (μαζί με τα transformers και τα ninja turtles, στα 90’s μεγάλωσα τι θες ρε;). Ο δεύτερος το πάει ένα βήμα παραπέρα και τονίζει ότι δε μπορείς να εμπιστευτείς ούτε τον αδελφό σου….

Πρώτα λοιπόν μετά από σεισμούς, καταποντισμούς και αφού ένα κομμάτι σπάλα κόλλησε στα δόντια του τυραννόσαυρου έρχεται αυτό

Έπειτα μετά από υπερπροσπάθεια και υπερπροδωσία έρχεται αυτό

Κι εγώ στα πατώματα να κλαίω και να χτυπιέμαι και να στοχοποιώ όποιον έχει ουλή! Ευτυχώς μεγαλώνοντας ήρθα στα συγκαλά μου και σταμάτησα να στοχοποιώ ανθρώπους -όχι ότι δεν κυλιέμαι στα πατώματα με το Μουφάσα-.

Το μέλλον

Όπως και οι περισσότεροι όταν άρχισα να μπαίνω στην εφηβεία άρχισα να πειραματίζομαι με διάφορα ακούσματα μουσικής. Πέρασα από αρκετά στάδια και ακόμα αγαπώ Σαββιδάκη και Καλλίρη, έσπασα τα νεύρα των μεγαλύτερων με Ημισκούμπρια. Τελικά κατέληξα ότι τα ακούσματα που μου αρέσουν είναι ελαφρώς ας πούμε “αγριότερα” ακούγοντας Rock και Metal. Το συγκλονιστικό από όλο αυτό το ταξίδι είναι ότι το τραγούδι που μου έδωσε κοσμοθεωρία μόνο άγριο δεν χαρακτηρίζεται. Εγώ το θεωρώ υπερβολικά χαρούμενο και φυσικά αισιόδοξο όπως πρέπει να είναι ο καθένας. Πιστοί μου ακόλουθοι το σύμπαν ακούει και δίνει πίσω.

Τραγουδάμε με χαρά

We all live in happiness our life is full of joy
We say the world "tomorrow" without fear

The feeling of togetherness is always at our side...
We love our life and we know we will stay
.
.
.
One day you'll live in happiness With a heart that's full of joy
Υou'll say the world "tomorrow" without fear

The feeling of Togetherness will be at your side
You'll say you love your life and you'll know why

Future World από αγαπημένους Helloween

Η φαντασία

Από πολύ μικρή ηλικία διάβαζα άπειρα κόμικς (δε νομίζω ότι ήμουν η εξαίρεση), παραμύθια (όχι τόσα πολλά όσα θα ήθελα), παιδική λογοτεχνία και όχι τόσο παιδική, ακόμα και βιβλία για εμπλουτισμό ιστορικών, γεωγραφικών και λοιπών γνώσεων. Μέσα από αυτό κατάλαβα ότι ευτυχισμένος άνθρωπος είναι αυτός που έχει φαντασία, αυτός που μπορεί να ταξιδεύει. Εννοείτε ότι σαν κλασσικός νέρντουλας (ή ίσως όχι και τόσο, αλλά δεν είναι αυτό που έχει σημασία τώρα) τα αγαπημένα μου βιβλία είναι “Ο ‘Αρχοντας” (όποιος ρωτήσει ποιος άρχοντας πάει γκιλωτίνα).

Επίσης όταν δούλευα σε εταιρία με άπειρο κενό χρόνο στον οποίο έπρεπε να κάθομαι μπροστά από την οθόνη για να νομίζουν ότι δεν κωλοβαράω ανακάλυψα τον τυπάρα που ακούει στο όνομα Κώστας Βουλαζέρης. Ο άνθρωπος έχει φτιάξει 4356 σύμπαντα και μερικά εκατομμύρια ήρωες. Φανταστικός και πολύχρωμος κατά την ταπεινή #not γνώμη μου αξίζει τουλάχιστον μία, δύο ή και παραπάνω ματιές σας!

Επίσης με το διάβασμα ανακάλυψα και το άλλο μου μισό στο ιστολόγιο και τη ζωή (είμαι και ρομαντική ψυχή δεν το αρνούμαι).

Τα Πιστεύω

Θυμάμαι εκεί στα παλιά τα χρόνια στην α’ γυμνασίου. Μία ωραία και ηλιόλουστη πρωία, βγαίνει η με το ζόρι 1 μέτρο και 39 εκατοστά με το μιλκομπούκαλο διευθύντρια και μας λέει σήμερα θα διεξαχθούν εκλογές για το σχηματισμό του 15μελούς των μαθητών. Τώρα μου φαίνεται λιγάκι αστείο. Στην ηλικία των δεκατριών ετών όμως, το να μου δίνεται η δυνατότητα να διαλέξω ΕΓΩ τα άτομα που ας πούμε θα είναι το κεφάλι του σχολείου από την πλευρά των μαθητών με συγκίνησε.

Δεν δίνω κάποιο προσδιορισμό στις πολιτικές μου πεποιθήσεις καθώς πιστεύω ότι είτε δεξιά, είτε αριστερά είτε τσαααακ στη μέση έχουν καλά να δώσουν αφού όπως είπαμε είμαι και από τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος. Όμως το δικαίωμα της ψήφου που με κόπο αποκτήθηκε δεν πρέπει να σπαταλάτε από κανέναν. Πρώτον γιατί ουσιαστικά είναι υποχρέωση μας να στηρίξουμε αυτούς που θεωρούμε εμείς ικανούς να ηγηθούν και δεύτερον αν δεν ψηφίσεις δεν έχεις δικαίωμα να διαμαρτυρηθείς στη συνέχεια για οτιδήποτε αφού άφησες τους ηλίθιους να ψηφίσουν και να εκλέξουν τους ανίκανους. Ένας δε μπορεί να κάνει κάτι αλλά όλοι μαζί βγάζουμε κυβερνήσεις οπότε κατά βάθος είμαστε άξιοι της μοίρας μας, έχεις μια κοσμοθεωρία; Βγες και στήριξε την! Βέβαια όλα αυτά που γράφω τώρα είναι μέχρι να πάρω εγώ την εξουσία, μετά ξεχάστε ψήφους, κουραφέξαλα και κοσμοθεωρία σας.

Χαλαρά

Αγαπητέ αναγνώστη αυτό άργησα λιγάκι να το πάρω χαμπάρι μα μόλις το πήρα δεν άλλαξε μόνο την κοσμοθεωρία μου αλλά και τη ζωή ολόκληρη. Σαν νέο παιδί κι εγώ κάποτε έβραζε το αίμα μου. Έπρεπε να αποδείξω ότι είμαι A male, άκουγα τσαμπουκά και έτρεχα. Γήπεδο έτρεχα (εδώ ακόμα θα έτρεχα αν με βαστάγαν τα πόδια μου), να αθληθούμε σε “φιλικά” πλαίσια πάλι έτρεχα. Αργότερα στη δουλεία ποιος θα βοηθήσει σε οτιδήποτε, έτρεχα. Ποιος θα δουλέψει ΣΚ σχεδόν έτρεχα δεν είμεθα και κορόιδα. Ποιος θα αναλάβει ευθύνες για να δουλεύει εικοσιτετράωρα χωρίς αντίκρισμα; εγώ, εγώ, εγώ. Τώρα όμως κατάλαβα ότι όλα θέλουν χαλαρά.

Αν τρέχεις συνέχεια, τρέχει κι η ζωή και να είστε σίγουροι ότι τρέχει περισσότερο από όσο θες να πιστεύεις. Τώρα ο Tommys ζεν μάστερ level 46000 και la vie est belle. Το μυστικό της μακροζωίας και της τσίτα επιδερμίδας είναι η ηρεμία και πραγματικά υπάρχουν ελάχιστοι λόγοι που αξίζει να συγχίζεσαι. Εδώ το καλό ελιξίριο νεότητας λέμε, δεν πουλάμε ξεπουλάμε και πάει λέγοντας! Επίσης λιγότερη σοβαρότητα ποτέ δεν έβλαψε κανέναν. Αν η χαλαρότητα συνδυαστεί με χουμοράκι μας βλέπω να προλαβαίνουμε μετανάστευση στον Άρη που θα είναι και οι δουλειές άφθονες με παχυλούς μισθούς και τα σπίτια “εξωγήινα” από τις ανέσεις.

Αυτό ήταν ένα κάπως σοβαρό ποστ για μερικά ας πούμε σοβαρά πράγματα που με έκαναν αυτό το κάτι σαν οντότητα που είμαι σήμερα το οποίο είναι σε θέση να δίνει εντολές συμβουλές. Μην συνηθίζετε δεν θα γίνονται συχνά αυτά τα ανοίγματα καρδίας!

(Visited 160 times, 1 visits today)

14 Comments

  1. ainafets 26 Ιανουαρίου 2021 at 1:54 μμ

    Καλώς το!
    Καιρό είχαμε να ανασυνταχθούμε για να εξετάσουμε τα “μέλη γενέσθαι” της ανθρωπότητας μια και είμαστε η ανθρωπότητα!
    Το μέλλον είναι τώρα και χάρη στην όποια φαντασία μας, γεμίζουμε την ζωούλα μας, με ομορφιά!
    Ο θάνατος δεν υπάρχει και θέλει πολύ μπλα μπλα για να το αποδείξω, εξ άλλου το έχουν κάνει άλλοι στη θέση μου και σίγουρα καλύτερα!
    Προτείνω ή προτρέπω (δεν συμβουλεύω) να ακούμε μουσική, να αποφεύγουμε τα ΜΜΕ, να συνδεθούμε με on line ειδήσεις μη πολιτικά χρωματισμένες γιατί υπάρχουν και από δάφτες!

    ΑΦιλάκια χαλαρά, μελωδικά και ξύπνια!

    Reply
    1. Tommy Stark 27 Ιανουαρίου 2021 at 9:52 μμ

      Η καραντίνα προσφέρεται για ανασύνταξη.
      Περιμένω το πολύ μπλα μπλα εδώ, εκεί ή κάπου αλλού!
      Ωραίες οι προτάσεις σου, θα έχεις το ρόλο του προτρέποντα (θα καταργήσουμε τους συμβούλους) στην παγκόσμια κυβέρνηση μου!
      Πολλά φιλιά!

      Reply
  2. ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ 26 Ιανουαρίου 2021 at 2:56 μμ

    Πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις, πολύ σοβαρά και μεγάλα θέματα. Όπως πάντα στο μπλογκ σου βρίσκει κανείς καταφύγιο προβληματισμού για πολλά πράγματα.
    Καλησπέρα Νικολέτα.

    Reply
    1. Tommy Stark 27 Ιανουαρίου 2021 at 9:53 μμ

      Δεν είμαι η Νικολέτα αλλά χαίρομαι που τα βρίσκεις άξια προβληματισμού!
      Όλοι οι καλοί χωράνε στο καταφύγιο μας!
      Πολλές καλησπέρες!

      Reply
      1. ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ 29 Ιανουαρίου 2021 at 5:39 μμ

        Λοιπόν, φίλε Tommy συγχώρα μου τη σύγχυση! Ναι! Και είναι και μεγάλη. Συγχώρα με, ηλικία γαρ αλλά και τρέχοντα προσωπικά γεγονότα με έχουν κάνει απρόσεκτο.
        Delete λοιπόν καθώς ΤΩΡΑ (Ο βλάκας…) κατάλαβα ότι ο Tommy Stark δεν είναι απλά μια περσόνα της Νικολέτας, δημιουργού του μπλογκ. αλλά ένας αυτούσιος και εξαίρετος πραγματικός χαρακτήρας.
        Κάθε άνθρωπος που επιστρέφει στο μπλογκινγκ, πόσο μάλλον από παλιά, είναι για μένα κάτι το πολύ ξεχωριστό και το ενδιαφέρον. Όταν δε η επανεμφάνιση αυτή συνοδεύεται με έναν θέμα τόσο εξομολογητικό και αυθόρμητο, τότε κάτι τις ακόμα παραπάνω.
        Χαίρομαι που σε γνωρίζω φίλε μου και όμορφη συνέχεια.

        Reply
        1. Tommy Stark 30 Ιανουαρίου 2021 at 9:52 πμ

          Δεν υπάρχει τίποτα να συγχωρέσω όλα καλά φίλε μου. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και εδώ θα είμαστε τα γεροντάκια να τα λέμε.
          Υπέροχη μέρα να έχουμε!!

          Reply
  3. Μαρία Κανελλάκη 26 Ιανουαρίου 2021 at 3:36 μμ

    Διαβάζοντας τις αναμνήσεις σου απ’ την εποχή της αθωότητας, βρήκα πολλές “κοινές συνιστώσες” και ενδιαφέροντα. Είμαστε η γενιά που πρόλαβε να ζήσει την αμεριμνησία, να κάνει μια βόλτα στη χαλαρότητα και να έχει χρόνο τώρα για ανασύνταξη και επαναπροσδιορισμό των αξιών της.
    Θα συμφωνήσω απόλυτα με το σχόλιο της Στεφανίας, συμπληρώνοντας πως είναι χρέος μας να διατηρήσουμε την πολιτική μας μνήμη και να την μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας. Ζήσαμε ιστορικές στιγμές, με τα απόνερα της χούντας να δυναστεύουν τους δικούς μας και να πνίγουν τα δικαιώματά τους. Μεγαλώσαμε με τις στερήσεις τους και αν έχουμε σήμερα μια συρμαγιά για να ζούμε, το οφείλουμε στους κόπους τους. Ας μην ξεχνάμε τίποτα, για να μην ξαναζήσουν τα παιδιά μας το καθεστώς του “χωροφύλακα” και της άγριας καταστολής.
    Την καλησπέρα μου Νικολέτα μου.

    Reply
    1. Tommy Stark 27 Ιανουαρίου 2021 at 10:03 μμ

      Δεν είμαι η Νικολέτα παρ’ όλα αυτά θα συμφωνήσω με τα σχόλια σου για τη γενιά μας. Αν και πιστεύω ότι ακόμα υπάρχουν κάποιες οάσεις που και η νέα γενιά μπορεί να ζήσει “αμέριμνα”.
      Όπως ξαναείπα η καραντίνα σε πολλούς προσφέρει χρόνο για ανασύνταξη του εαυτού μας!
      Οι δικοί μας ακόμα και να μην είχαν ζήσει χούντα πάλι θα ζούσαμε από τους κόπους τους. Είναι μια γενιά διαφορετική και πολύ “σκληρότερη” από τη δική μας και σίγουρα θα είχαν να μας διηγηθούν “κακουχίες” ακόμα κι αν η χούντα δεν τους είχε αγγίξει!
      Πολλές καλησπέρες!

      Reply
  4. Marina Tsardakli 27 Ιανουαρίου 2021 at 11:22 πμ

    Το δεκαπενταμελές είναι όντως συγκλονιστική εμπειρία.

    Εγώ εκεί κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά στον κόσμο. Στο σχολείο μου (και σε δυο τρία άλλα που είχα φίλους), εκλέγονταν, οι άχρηστοι, που έταζαν εκδρομές και πάρτι χωρίς να έχουν τη δύναμη ή τη δομή για να τα υλοποιήσουν. Και τα καλά παιδιά με όραμα, δεν βγήκαν ποτέ.
    Είναι ωραίο να θυμόμαστε όσα μας καθόρισαν ή μας έκαναν να σκεφτούμε, γιατί έπαιξαν κι αυτά το λόγο τους, στο να μας διαμορφώσουν.

    Καλή συνέχεια στη μέρα σου Tommy!

    Reply
    1. Tommy Stark 27 Ιανουαρίου 2021 at 10:09 μμ

      Συμφωνώ απόλυτα και αν είχε μείνει κάνα δυο φορές στην ίδια τάξη τα ποσοστά δημοφιλίας εκτοξεύονταν καθώς οι πιθανότητες για κατάληψη (με το επικό αίτημα θέλουμε στρογγυλές τυρόπιτες γιατί με τις τρίγωνες δεν ξέρουμε από που να αρχίσουμε) ήταν ενισχυμένες!
      Αυτά που μας καθόρισαν νομίζω ότι δε γίνεται να τα ξεχάσουμε ποτέ….
      Καλή σου συνέχεια!

      Reply
  5. Anna Flo 29 Ιανουαρίου 2021 at 1:08 πμ

    Ενδιαφέρουσα η κοσμοθεωρία σου Τόμμυ…και χαίρομαι που διαβάζω κάποιον να υποστηρίζει ότι δεν έχασε την παιδικότητά του. Χμ χμ το παιδί όντως συγκλονίζεται από το χαμό δικών του προσώπων και μ’αρέσει που το παρουσιάζεις χαλαρά.
    Αρχοντας τι; Των δαχτυλιδιών ή των μυγών;;; (μη σπρώχνεις για γκιλοτίνα,ναι;)
    Ακούσματα..ε ο καθένας το κέφι του.
    Και εγώ πιστεύω στην ιερότητα της ψήφου αλλά αν ψηφίζουν οι άλλοι τους ανίκανους φταίω εγώ κύριε;;;
    Όσο για το χαλαρά αν ο κατόρθωσες θα πω ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ!!!
    Ναι η καραντίνα δοκιμάζει αντοχές. Θα δείξει μετά το πέρας των διεργασιών εντός και επί ταυτά!
    Όνειρα γλυκά Τόμμυ

    Reply
    1. Tommy Stark 17 Φεβρουαρίου 2021 at 11:03 μμ

      Κατ’ αρχάς συγχωράμε που δεν πήρα χαμπάρι το σχόλιο νωρίτερα, δεν το συνηθίζω αλήθεια, ρώτα όποιον θες!
      Παιδικότητα, ανωριμότητα μπορείς να το πεις όπως θες δε με πειράζει!
      Γκιλοτίνα, δεν κάνουν πλάκα με αυτά τα πράγματα!
      Για την ψήφο δεν φταίνε αυτοί που ψηφίζουν αλλά αυτοί που δεν ψηφίζουν κι έτσι οι ψήφοι των ηλιθίων αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα!
      ΧΑΛΑΡΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!
      Καλή σου συνέχεια!

      Reply
  6. maniaspirit 2 Φεβρουαρίου 2021 at 9:39 μμ

    εμένα μου αρέσει εκεί που, σχεδόν ανά δεκαετία (για να μην πω κάθε μέρα και αρχίσουν να με πετροβολούν με παλιμπαιδισμό) περνώ από τα ίδια στάδια.
    Κάτσε γιατί έβαλα να ακούσω το τραγούδι … και μέχρι να φτάσω να σχολιάσω συνέχισε στο επόμενο και τώρα ακούω το Keeper Of The Seven Keys
    Τι έλεγα; α ναι, δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία τι έλεγα χαχαχα κάτσε γιατί έχω μπλεξει με το Full Álbum και δεν την παλεύω άλλο … χαλαρά λίγο με Σαββιδάκη 🙂
    Να πω κάτι, όταν τα καταφέρουν οι νεότερες γενιές και πάνε στον Άρη, ας κάνουν ένα ειδικό πακέτο δωρεάν παρακαλώ για ταξιδάκι υπερήλικων παιδιών Δηλαδή όσοι τα έχουμε καταφέρει μέχρι τότεςςςς
    Να σαι καλά, διάβασα μέχρι το τέλος και πάλι από την αρχή
    Με εκτίμηση
    μια περαστική ξανθιά θεά χαχα

    Reply
    1. Tommy Stark 2 Φεβρουαρίου 2021 at 11:03 μμ

      Με σάστισες και δε σαστίζω εύκολα! Δισκάρα το Keeper μην ακούσω λέξη. Θεούλης ο (για πάντα) Ντάλας της καρδιάς μας!
      Άρη θα πάμε με τσαμπουκά. Σιγά μη ζητήσουμε και άδεια από τα μούλικα!
      Να μας ξαναπεράσεις περαστική Θεά!

      Reply

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *