Όσο προχωράς

Όσο προχωράς
Μαθαίνεις να κοιτάζεις
Να αναγνωρίζεις
Την ομορφιά απ’ την ασχήμια
Το καλό απ’ το κακό
Το θέλω απ’ το πρέπει
Όσο προχωράς
Ο χρόνος λιγοστεύει
Ροκανιζεται
Τρέχει και τρέχεις
Να τον προλάβεις
Να μη χάσεις
Κι ας έχασες τα χρόνια
Όσο προχωράς
Τα παπούτσια στενεύουν
Τα πόδια φουσκώνουν
Κι εσύ τα στριμωχνεις πεισματικά
Σε μια προσπάθεια να προλάβεις
Να χωρέσεις
Σε όσα χρόνια κουβαλάς
Όσο προχωράς
Το σώμα σου μικραίνει
Κι εσύ πονάς
Ασφυκτικά δικό σου μα πια ξένο
Το ισιώνεις
Και συνεχίζεις να πονάς
Για ένα παιχνίδι που έχεις χάσει
Όσο προχωράς
Θυμάσαι
Πως είναι να κοιτας
Τα σημάδια του χρόνου
Ενώ τρέχεις
Να μην νιώσεις
Πως είναι να πονάς
(Visited 1 times, 1 visits today)