Terra Μη

Λίγους μήνες πριν ήταν που γνώρισα την Συμέλα σε μια ποιητική λέσχη που σχεδόν έτυχε να συμμετέχω. Η παρουσία της γέμιζε τον χώρο όχι μονάχα από λέξεις αλλά και από ζωή ή καλύτερα έρωτα όπως της αρέσει να παρομοιάζει τη ζωή και όσα της δίνουν ανάσα. Το βιβλίο της μέχρι να το πάρω στα χέρια μου το είχα αντικρίσει και θαυμάσει μονάχα εξ όψεως. Terra Μη. Τόσο το λογοπαίγνιο του τίτλου όσο και το εξώφυλλο ήταν αρκετά για να ξεχωρίσουν στο μυαλό μου.

Σε μια συνομιλία που είχαμε χωρίς δεύτερη σκέψη αποφάσισε να μου χαρίσει το βιβλίο της. Όχι μόνο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Σαφώς χάρηκα, ξαφνιάστηκα μα το καλοδέχτηκα σαν ναυαγός που διψάει για μια κούπα νερό.

Σε λίγες μέρες το βιβλίο με τίτλο Terra Μη, ήταν στα χέρια μου.

Όσο και αν τόσο καιρό θαύμαζα το εξώφυλλο ήμουν σίγουρη πως το βιβλίο αφορά κάτι καθοριστικό όχι μόνο στη δική της ζωή, όπως φαίνεται, αλλά και στη δική μου.

Μικρό, ευκολοδιάβαστο και προσιτό. Απευθύνεται σε όποιον άθελα ή ηθελημένα έκανε το ταξίδι της κατανόησης συναισθημάτων που όσο και αν ήξερε, απέφευγε στον χρόνο. Το βιβλίο είναι γραμμένο σε δεύτερο πρόσωπο. Αν και δεν αφορά τη δική σου ιστορία μιλάει άμεσα στην ψυχή του αναγνώστη και σχεδόν τον προστάζει να ακούσει.

Προσωπικά το ένιωσα σαν ταξίδι σε ένα κομμάτι του εαυτού που μπορεί να ξεκλειδώσει μνήμες και σκέψεις από όλα όσα καθορίζουν τον άνθρωπο. Δεν είδα μονάχα το παιδί, την έφηβη και αργότερα την ενήλικη γυναίκα. Είδα τη γυναίκα που έμαθε να αγκαλιάζει τα λάθη και τα σωστά με την ίδια φροντίδα που αγκαλιάζει μια μητέρα το παιδί.

Terra Μη = Μητέρα

Μέσα του περικλείει τη γη, τη χώρα, τον τόπο εκείνο που το ασυνείδητο αγγίζει το συνειδητό και η παρουσία κατακλύζει κάθε απουσία. Μέσα στον τόπο αυτό χάθηκε, μίσησε, γνώρισε, απέρριψε, αγάπησε και κυρίως έμαθε να συγχωρεί.

Νιώθω πως το μεγαλύτερο μάθημα για να απαγκιστρωθεί κανείς απ’ τα δεσμά του είναι αυτό της συγχώρεσης. Αποτελεί για εμένα μια βαθύτερη κατανόηση. Ένα ταξίδι σταθμός για κάθε ζωή που για οποιονδήποτε λόγο έχει χάσει τον προορισμό της. Σαν ένα παράθυρο σε έναν κόσμο πραγματικό και απαλλαγμένο από δεύτερες σκέψεις και προκαταλήψεις που πολλές φορές μας στοιχίζουν την παρουσία μας.

Δεν είναι μυθιστόρημα, διήγημα ή ποίηση.

Τίποτα από όλα το βιβλίο αυτό δεν είναι για ΄μένα. Περισσότερο μοιάζει σαν ένα απόσταγμα καθαρότητας και αγάπης. Όχι φτιαχτής, όχι για να αρέσει, μιας αγάπης βαθιάς, που οφείλει ο καθένας να έχει. Προς τον εαυτό. Μια εξιστόρηση σε μια ζωή που δεν είναι δική σου αλλά για μια ζωή που οφείλεις να ζεις.

“Το δυστύχημα είναι πως πολλοί άνθρωποι περνούν απ’ αυτόν τον κόσμο χωρίς καν να αντιληφθούν πόσο θαυμάσιοι είναι οι ίδιοι και πόσο τυχεροί που ζουν σε έναν τόσο όμορφο και θαυμάσιο πλανήτη. Σε έναν πλανήτη ζωντανό, με καρδιά, συνείδηση και αισθήματα. Ναι, μη γελάς, αισθήματα. Το ξέρω ότι το ξέρεις και ξέρω γιατί γελάς. Πιστεύεις ότι έτσι και μιλούσες σε κάποιον για όλα αυτά, σίγουρα θα σε περνούσε για τρελή. Δε βαριέσαι. Ο καθένας περπατάει το δικό του μονοπάτι κι, αν είναι τυχερός μπορεί στο μονοπάτι του να βρεθεί κάποιος το ίδιο τρελός μ’ αυτόν και τότε όλα αποκτούν καινούριο νόημα στη ζωή, όλα φαίνονται δυνατά.”

[Από το βιβλίο]

Πρόκειται για μια ιδιωτική έκδοση της Συμέλας Βασιλειάδου
σε επιμέλεια και σχεδιασμό από την ομάδα του mystory.

Ένα βιβλίο που μυρίζει όπως η γη μετά τη βροχή.
Σε ξυπνάει με τρόπους μαγικούς, όπως και η ίδια.

(Visited 220 times, 2 visits today)

6 Comments

  1. ainafets 29 Απριλίου 2021 at 6:58 μμ

    Χαίρομαι Νικολέτα μου, που σου άρεσε ένα βιβλίο που εμφανώς θίγει την ουσία των προβλημάτων μας!
    Χαίρομαι γιατί σαφέστατα έχεις επίγνωση το πόσο θαυμάσια είναι η ζωή όταν μπορείς να απολαύσεις τόσες ομορφιές, ακόμα και τα ζόρικα μαθήματα που παίρνεις καθημερινά!
    Χαίρομαι γιατί ξέρω πως είδες πως η συνάντηση σου με την Συμέλα δεν ήταν τυχαία!

    Μη ξεχνάμε πως η επίγνωση είναι μια φλόγα που καίει περιορισμούς και προβληματισμούς! (Κρισναμούρτι)

    Να έχετε ένα χαρούμενο Πάσχα και αυτό το οφείλεται στον Γ. που θα ζήσει συνειδητά φέτος τα Πασχαλινά έθιμα!

    ΑΦιλάκια και την Αγάπη μου!

    Reply
    1. Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου 1 Μαΐου 2021 at 1:26 πμ

      Στεφανία μου, ξέρω πως εσύ έχεις μια διαφορετική ματιά στα πράγματα και ειλικρινά νιώθω πολύ όμορφα όταν αυτό έχει αντίκτυπο επάνω μου.
      Τίποτα δεν είναι τυχαίο, φτάνει να το αισθανθούμε!
      Καλό Πάσχα, όσο καλύτερο μπορούμε!
      <3

      Reply
  2. Anna 29 Απριλίου 2021 at 7:35 μμ

    Ενδιαφέρον φαίνεται και η παρουσίασή σου το κάνει να λάμπει χωρίς να το έχω στα χέρια μου.
    Χαίρομαι που σου άρεσε και ναι ζούμε σε έναν θαυμάσιο πλανήτη και είμαστε υπέροχοι, πρέπει να το πιστέψουμε.
    Καλές γιορτές Νικολέτα μου
    Η Ανάσταση ας αναστήσει κάθε όνειρό σου που πιστεύεις αδύνατο να συμβεί
    Τα φιλιά μου

    Reply
    1. Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου 1 Μαΐου 2021 at 1:24 πμ

      Πόσο όμορφο σχόλιο Άννα μου, είναι πολύ σημαντικό να καταφέρνεις να περνάς σε κάποιον αυτό που αισθάνεσαι!
      Καλή Ανάσταση να έχουμε, σε φιλώ!

      Reply
  3. Giannis Pit 29 Απριλίου 2021 at 10:00 μμ

    Πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν τέτοιες φωνές Νικολέτα σαν αυτή της Συμέλας.
    Από την τόσο αισθαντική σου παρουσίαση αλλά και από το μικρό “δείγμα” που μας έδωσες, καταλαβαίνουμε αμέσως τη δυναμική του βιβλίου και το μικρό θησαυρό που κρύβει στις σελίδες του.
    Μας χρειάζονται τα θετικά μηνύματα Νικολέτα και ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ακόμα το χάρισμα να τα δίνουν.
    Την καλησπέρα μου κορίτσι μου.

    Reply
    1. Νικολέτα Κριαρά Λάμπρου 1 Μαΐου 2021 at 1:23 πμ

      Είναι όντως σημαντικό Γιάννη να υπάρχουν άνθρωποι που μοιράζουν κομμάτια του εαυτού τους με τόσο άμεσο τρόπο!
      Χαίρομαι ειλικρινά που σου άρεσε η παρουσίαση!

      Reply

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *