Θύτης και θύμα

Είναι μέσα σου.
Παίρνει από εσένα.
Λίγο και ύστερα λίγο περισσότερο.

Σε πνίγει.
Η ανάσα σου γίνεται κόφτη.
Το βλέμμα σου τρεμμοπαιζει.

Το λίγο γίνεται πολύ.
Το πολύ γίνεται αφόρητο.
Η μάχη έχει χαθεί.

Χιλιάδες γιατί σφηνωμένα στο μυαλό.

Ενα γιατί όχι, πλανάται.
Μια γεύση εγκατάλειψης ικανή να τσακίσει κάθε τι ζωντανό μέσα σου.

Όσο κι αν ψάχνεις τρόπο, φοβάσαι.
Φοβάσαι πως είναι αργά.

Συνηθίσες βλέπεις
η ματιά σου μοιάζει ξεκούραστη στο γκρίζο
η σκιά έγινε δική σου.

Ποιο φως θα πνίξει τα σκοτάδια;
Ποια ανατολή θα αντέξει η ματιά σου;

Πριν σε φάει ολόκληρο.
Πριν χορτάσει από εσένα.
Πριν το φως γίνει σκοτάδι.

Ξανά.
Ξανά και ξανά σε ένα ατελείωτο παιχνίδι.
Θύτης και θύμα.
Καλό και κακό.

Μέχρι να νικήσει ο ένας.
Πάντα εσύ. 

(Visited 1 times, 1 visits today)