Ζωή μισή

Η ανάσα της έγινε βαριά.
Το βήμα της άρχισε να τρεμοπαίζει.
Τα μάτια της θόλωσαν.
Ήταν μόνη.
Ένιωθε αβοήθητη.
Ζωή μισή.
Αισθανόταν κουρασμένη.

Χρειαζόταν χρόνος.

Να ανακτήσει τις δυνάμεις της.
Χρόνος που δεν είχε.

Θέλησε να φωνάξει.

Προσπάθησε να κρατηθεί.
Ήξερε πως τίποτα πια δεν θα ήταν το ίδιο.
Οι πράξεις.
Τα λόγια.
Οι σκέψεις.
Γίνονταν τώρα κόμπος στο λαιμό.
Γροθιά στο στομάχι.
Αβάσταχτος πόνος.
Όλα έγιναν στάχτη.
Εκείνη άδειασε.
Εκείνος έφυγε.
Πέρασαν ώρες.
Φαίνονταν μήνες.
Χρόνια που δεν πέρασαν μαζί.
Έκλεισε τα μάτια.
Η ψυχή της λύγισε.
Τα  δάκρυα έγιναν βροχή.
….
Μέσα μου.
Μαζί μου.
Δικός μου.
Και τώρα με άφησε.
Χωρίς να με πάρει μαζί.
Λες και ποτέ δεν μ’ ένιωσε.
Ψυχή μου.
Μικρό μου.
Παιδί.
Έφυγες.
Πριν σε γνωρίσω.
Πριν σε αγγίξω.
Και η ψυχή μου, δεν έχει τώρα πια ψυχή. 


Δημοσιεύτηκε

https://princess-airis.blogspot.com/2018/05/20-1.html?spref=fb


Κάπου εδώ, θα ήθελα να αφήσω κάποιες σκέψεις που κάνω εκείνες τις Κυριακές, που η μητέρα μας γιορτάζει.

Και σκέφτομαι.
Όλες εκείνες τις μάνες που γιόρτασαν μέσα τους.
Που δεν άκουσαν ευχές.
Που το σώμα τους άντεξε δεκάδες εξωσωματικές που δεν πέτυχαν.
Που έκαναν έκτρωση γιατί φοβήθηκαν.
Που πάλεψαν με το χρόνο να το κρατήσουν αλλά το έχασαν.
Που οι διαδικασίες να υιοθετήσουν θαφτηκαν στο χρόνο.
Που το πέταξαν σε κάδους για χίλιους λόγους μαζί.
Που το έδωσαν γιατί στο μέτρημα έβγαζαν μείον.
Που αν και το έφεραν ήρθε η ώρα να το θάψουν.
Εκείνες, δε γιορτάζουν;
Γιορτάζουν κρυφά ανάμεσα σε δάκρυα και γιατί;
Γιορτάζουν λιγότερο;
Όσες δεν μπόρεσαν να φτάσουν ως το τέλος άραγε γιορτάζουν μαζί;
Μάνα τελικά γεννιέσαι ή γίνεσαι;
Χρόνια καλά και σε εκείνες που αν και δεν έγιναν, υπάρχουν.

Πριν φύγεις λοιπόν,

Ποτέ μην ξεχνάς στη ζωή σου,
η ευθύνη να είσαι γονιός είναι τεράστια .

(Visited 24 times, 6 visits today)

4 Comments

  1. Avatar ainafets 9 Ιανουαρίου 2021 at 6:10 μμ

    Ο πόνος συνήθως, μας αφήνει με την αίσθηση ότι δεν έχουμε ψυχή, αλλά η ψυχή ποτέ μα ποτέ δεν χάνεται και αυτό στους αιώνες των αιώνων!

    ΑΦιλάκια και αμήν!

    Reply
  2. Pingback: Η αποξένωση από τις ρίζες, Γονική αλλοτρίωση. - mindslab.gr

  3. Avatar ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΙΤΑΡΟΚΟΙΛΗΣ 24 Ιανουαρίου 2021 at 11:22 μμ

    Θαυμάζω πάντα τη γραφή σου και την έκφρασή σου. Ένα πανέμορφο ποίημα για μια τεράστια μορφή στη ζωή μας. Τη Μάνα.
    Νικολέτα μου υπέροχο. Την καλησπέρα μου.

    Reply

Leave A Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *